Day: April 3, 2023

Մաթեմատիկական ֆոկուս. Մտապահեք որևէ թիվ, իսկ մենք կգուշակենք

mariannakhachatryaniblogLeave a comment
  1. Գուշակիր թիվը

Կենտրոնացնել բովանդակությունը. Խնդրեք ցանկացած հանդիսատեսի մտածել թվի մասին: Այնուհետև հեռուստադիտողը պետք է բազմապատկի այս թիվը 2-ով, արդյունքին ավելացնի 8, արդյունքը բաժանի 2-ի և հանի նախատեսված թիվը։ Արդյունքում դուք համարձակորեն անվանում եք 4 թիվը։

Օրինակ. Հեռուստադիտողը մտածեց 7 համարի մասին։

Դմիտրի Կորոբչենկո.

Ֆոկուսը վերաբերում է գործին (1): X թիվը գուշակվում է: Դիտողը կատարում է հետևյալ գործողությունները.

Մենք ստացանք 4՝ անկախ սկզբնապես գուշակված թվից։

Պատասխան՝ 4

  1. Գուշակված ծննդյան օրը

Կենտրոնացնել բովանդակությունը: Հայտարարեք հանդիսատեսին, որ դուք կարող եք գուշակել դահլիճում նստած ցանկացած անծանոթի ծննդյան օրը։ Զանգահարեք ցանկացողներին և հրավիրեք նրան 2-ով բազմապատկել ծննդյան օրվա թիվը։ Այնուհետև թող դիտողն ավելացնի ստացված արտադրյալը և 5 թիվը և ստացված գումարը բազմապատկի 50-ով: Այս արդյունքին անհրաժեշտ է ավելացնել ծննդյան ամսվա թիվը (հուլիս – 7, հունվարի – 1), ստացված համարը բարձրաձայն զանգահարել։ Մի վայրկյանում նշում ես հեռուստադիտողի ծննդյան օրն ու ամիսը։

Գաղտնիք. Ամեն ինչ շատ պարզ է. Ձեր մտքում հանեք 250 այն թվից, որը դիտողը նշել է: Դուք պետք է ստանաք եռանիշ կամ քառանիշ թիվ: Առաջին և երկրորդ թվանշանները ծննդյան օրն են, վերջին երկուսը` ամիսը:

Դմիտրի Կորոբչենկո.

Ֆոկուսը վերաբերում է գործին (2): Մոռացված ծննդյան օր. Օրը X է, ամիսը՝ Y։ Երկու թվերն էլ առավելագույնը երկնիշ են։ Դիտողը կատարում է հետևյալ գործողությունները.

Մտավոր կերպով հանել 250.

Քանի որ Y-ը երկնիշ թիվ չէ, ստացված [W=X*100+Y] ամսում Y-ը և X օրը ոչ մի կերպ չեն խառնվի: Այսպիսով, W թվի վերջին երկու թվանշանները Y ամիսն են, մնացածը X օրն են։

Օրինակ:

Պատասխան՝ X, Y

  1. Մաթեմատիկական հաշվարկների բացահայտված արդյունքը

Ձեզ անհրաժեշտ է՝ նախապես պատրաստված թղթի թերթիկներ, մատիտներ կամ գրիչներ, հաշվիչներ։

Կենտրոնացնել բովանդակությունը: Թող հանդիսատեսը մտածի եռանիշ թիվ և գրի այն թղթի վրա: Թիվ գուշակելիս պետք է կատարվի մեկ պայման՝ հարյուրավոր թվանշանը չպետք է հավասար լինի մեկ թվանշանին և չպետք է լինի դրանից մեկով կամ ավելի։ Եթե ​​դուք դեռ շփոթված եք հարյուրավորների և միավորների մասին, ապա եռանիշ թվերում հարյուրավորներն առաջին տեղում են, երկրորդում՝ տասնյակները, երրորդում՝ միավորները (օրինակ՝ 531 թիվը կկատարի):

Օրինակ. Ենթադրենք, սա 531 թիվն է։ Այժմ հանդիսատեսը պետք է շրջի նախատեսված թիվը, այսինքն՝ թվերը գրի հակառակ հերթականությամբ (135)։ Այնուհետև հանդիսատեսը պետք է վերցնի այս երկու թվերը և հանի փոքրը մեծից (531 – 135): Ստացված տարբերությունը կրկին պետք է շրջել (396; 693) և ավելացնել այս երկու թվերը (396 + 693): Այնուհետեւ դիտողներից մեկը պետք է ստացված գումարին ավելացնի 100, երկրորդը՝ 200, երրորդը՝ 300 եւ այլն։ Այժմ կարող եք գուշակել, թե ինչ է ստացել յուրաքանչյուր հեռուստադիտող, բայց պայմանով, որ վերջին թվին ավելացնեն 1089 թիվը։Առաջին դիտողը, ով ավելացրել է 100, կստանա 1189, երկրորդը՝ 1289, երրորդը՝ 1389։

Կենտրոնանալու գաղտնիք. Տեղի ունեցածը պարզելու համար պետք չէ իմանալ նախատեսված համարը։ Գլխավորը 1089 թվին ավելացնել այն թիվը (100, 200, 300, 400…), որը ավելացվել է հենց վերջում։ Որպեսզի չշփոթեք, թե ով ինչ է արել, հնարքի ամենավերջում կարող եք բաժանել 100, 200, 300 թվերով քարտեր և խնդրել, որ դրանք պահպանեն վերջնական արդյունքը գուշակելիս։

Դմիտրի Կորոբչենկո.

Նշում. Երբեմն հնարքների մեջ կան տարբեր գործողություններ թվերի վրա, որոնք օգտագործված թվերի մաս են կազմում: Այս դեպքում օգտակար է օգտագործել այն փաստը, որ a, b, c թվանշաններով թիվը, որը գրված է որպես «abc», կարող է ներկայացվել հետևյալ կերպ.

Օրինակ:

Ֆոկուսը վերաբերում է գործին (1): Եռանիշ թիվ է կռահվում՝ X, որը գրվում է «abc»: Հարյուրանիշ – ա. Տասնյակի թվանշանը b է: Միավորների թվանշան – գ. Այն է:

Ըստ պայմանի.

Դիտողը կատարում է հետևյալ գործողությունները. Շրջեք համարը.

Մեծ թվից հանեք փոքր թիվը (ասենք a > c, հակառակ դեպքում ամեն ինչ նույնը կլինի, պարզապես a-ն և c-ն կփոխեն դերերը).

Հետագա գործողությունների համար մենք պետք է թիվը («abc» – «cba») ներկայացնենք որպես «def», այսինքն՝ գտնենք նրա հարյուրավորները, տասնյակները և միավորները:

Բոլոր այդպիսի երկնիշ թվերը կարելի է գտնել բազմապատկման աղյուսակում (18, 27, 36, 45, 54, 63, 72, 81), և ունեն հետևյալ հատկությունը՝ նման թվի թվանշանների գումարը 9 է։ Գրենք 9 * t որպես «df»:

Վերադառնանք «abc» – «cba» թվին.

Հաջորդ քայլը ստացված թիվը նորից շրջելն ու նախորդին ավելացնելն է.

Արդյունքում ստացանք 1089 թիվը՝ անկախ սկզբնապես մտածված թվից։ Այնուհետև խնդրում ենք այս թվին ավելացնել 100, 200 կամ 300 և ստանում ենք համապատասխանաբար 1189, 1289 կամ 1389:

Պատասխան՝ 1189, 1289 կամ 1389 (կախված դիտողից):

  1. Գուշակիր նախատեսված թիվը

Ձեզ անհրաժեշտ է՝ նախապես պատրաստված թղթի թերթիկներ (ըստ հանդիսատեսների քանակի), մատիտներ կամ գրիչներ, հաշվիչներ։

Կենտրոնացնել բովանդակությունը: Թող հանդիսատեսը մտածի երկնիշ թվի մասին: Հիմա թող նրա տասնյակների թիվը բազմապատկեն 2-ով, ավելացնեն 5 թիվը այս արտադրյալին, այս գումարը բազմապատկեն 5-ով, ստացված արտադրյալին գումարեն 10-ը և իրենց նախատեսած թվի միավորները։ Ցանկացած հեռուստադիտող թող ասի, թե ինչ է արել։ Ստացված արդյունքից հանեք 35 թիվը (ավելի լավ է դա անել ձեր մտքում կամ հաշվիչի վրա):

Մայրենի, 6-րդ դասարան, 3.04.2023

mariannakhachatryaniblogLeave a comment

Նադեր Էբրահիմի

Անձրևի հեքիաթը

Մարդիկ հավատալիքներ ունեն: Լավ. ի՞նչ կարելի է անել: Պարզ ու գյուղական մարդիկ հին ու ծիծաղաշարժ մտքեր ունեն: Այդ մտքերն իրենց արմատներում վաղնջական Կենաց ծառին հասնող այնքան ժամանակ ու տարածություն ունեն, որ գուցե որևէ մեկն էլ չիմանա՝ դրանք արմատներ ունենան երկնքում:
Մենք չենք հավատում: Մեզ ընդհանրապես ձեռնտու չէ, որ այդ խոսքերին հավատանք: Բայց ի՞նչ կարելի է անել:
Նրանք ասում են՝ եթե մի գիշեր երկնքից աստղ վայր ընկնի, բոլոր հիվանդները կապաքինվեն, կվերանան բոլոր ցավերը, չոր ու ամուլ հողերն ընտիր բերք կտան, ամեն մի տխրություն կդառնա ուրախություն, կնճիռները կհարթվեն մարդկանց դեմքերին, գյուղացու ցանած ամեն մի բերք ութսուն սերմ կտա, յուրաքանչյուրի երազանքը կիրականանա, ամեն սիրահար կհասնի իր սիրեցյալին, թշնամությունը հավերժ կանհետանա, իսկ թռչուններն էլ այլևս վատ չեն երգի: Այո՛, նրանք ասում են՝ մի գիշեր անպայման երկնքից աստղ է ընկնելու: Սա նրանց հավատալիքն է: Լավ. ի՞նչ կարելի է անել: Պարզ ու գյուղական մարդիկ հին ու ծիծաղաշարժ մտքեր ունեն:
Մի գիշեր, մի շատ տարօրինակ գիշեր երկնքից անձրևի փոխարեն աստղ ընկավ: Գիշերն ընկղմված էր աստղի մեջ, բայց ամենից տարօրինակն այն է, որ ոչ ոք այդ գիշերը չի հիշում:
Աստվա՛ծ իմ, ախր հազար տարի անց, չէ՛, հարյուր հազար տարի, ո՛չ, ո՛չ, աշխարհաստեղծումից մի ամբողջ հավերժություն հետո՝ մի գիշեր, երկնքից անձրևի փոխարեն աստղ ընկավ: Ինչո՞ւ ոչ ոք չի հիշում այդ գիշերը: Առհասարակ, ինչպե՞ս եղավ, որ այդ անձրևը ոչ ոք չտեսավ:
Պատմությունն այսպիսին էր:
Մայրամուտին մոտ էր, երբ ամպի լուսավոր, կարմրավուն, բիլ ու անբիծ մի քուլա երկնքի հեռավոր անկյունից ճամփա ընկավ: Քամին բռնեց ամպի փափուկ ձեռքը և այն, ինչպես մի հարսնացուի, որին ուղեկցում են իր փեսայի տուն, մեղմիվ տարավ իր փոքրիկ քաղաքի վրայով. իսկ քաղաքը, գույնզգույն ամպե գլխարկը գլխին, կանգնած էր հողի վրա: Անհնար է նկարագրել, թե այս ամպն ինչ չքնաղ էր, բայց բավականին տարօրինակ է, որ այս ամենը ոչ ոք, գոնե մեկը չտեսավ:
Ախր ինչպե՞ս հազար տարի անց, չէ՛, շա՜տ ավելի տարիներ անց, երբ այդքան երջանիկ, բյուրեղյա ու լուսառատ մի ամպ եկավ, ոչ ոք չտեսավ:
Պատմությունն այսպիսին էր:
Մարդիկ, որ խումբ-խումբ կամ առանձնացած վերադառնում էին իրենց գործերից՝ ինչպես սգավոր ագռավներ, չէին մտածում ամպի մասին:
Մտածելու այնքան բաներ կային, այնքան հոգսեր ունեին, իրենց տներում քնած այնքան հիվանդ, հաց ու ջրի, պարտքի ու փողի այնքան մտածմունքներ կային, որ այլևս ոչ ոք ամպի մասին մտածելու տրամադրություն չուներ, և իրոք, տարօրինակն այն է, որ այս ողջ քաղաքում և այս բոլոր մարդկանց մեջ նույնիսկ մի հավատացյալ գոյություն չունի: Քանզի, եթե գոնե մեկը Աստված ունենար, կեսգիշերին գլուխը կբարձրացներ ու կշշնջար. «Ո՜վ Աստված, մի գթության անձրև պարգևիր», և աչքը կընկներ ամպին ու կասեր. «Փա՛ռք ամենակարող Աստծուն, ով գոյություն ունեցողներց ամենաարդարն է»:
Այսօր մեր սիրտը վշտով է լցված, նույնիսկ մեր երեխաների սիրտն է վշտով, և ամենից վատն այն է, որ ծովի սիրտն էլ է լցված բազում վշտերով, սիրտը, որն ինչքա՜ն ալիք է ծնել: Հիմա ինչպե՞ս եղավ, որ նման մի ալիք ծովի միջից բարձրացավ. սա էլ իր պատմությունն ունի:
Պատմությունն այսպիսին էր:
Բոլոր սադափները մարգարիտ էին տվել, բոլոր կապույտ քարերը՝ փիրուզներ, կանաչ քարերը՝ զմրուխտներ, իսկ բոլոր ջրահարսները՝ մանյակներ:
Ծովերի թագուհին ավերել էր իր պալատը. պալատ, որի մի կեսը արծաթից էր, մյուս կեսը՝ ոսկուց: Ծովաստղիկները, երբ տեսան ծովերի թագուհու պալատը՝ դատարկ սադափներով ու ծովային անգին քարերով, տխրեցին, գնացին նրա մոտ և ասացին.
– Ո՜վ ծովերի արդար թագուհի, քա՜նի հազար ծովային տարի ձգվեց, մինչ մենք քեզ համար արծաթից ու ոսկուց պալատ կառուցեցինք. և դու այդ ամենն ինչո՞ւ քանդեցիր ու տվիր մի ամպի: Գիտե՞ս, որ ծովին այլևս ոչինչ չի մնացել: Դու աղքատացրիր ծովը, ո՛վ ծովերի բարի դշխուհի:
Ծովերի թագուհին պատասխանեց.
– Մի՛ տխրեք, ի՛մ ընկերներ, գիտնականները ծովերի համար մի նոր կյանք են հայտնաբերելու երկրի վրա, և մենք բավականին կհարստանանք: Դուք իմ հանդեպ բարեգութ եղեք և ձեր փոքրիկ ծովաստղիկներին խառնեք այս գունավոր ամպին: Ես ուզում եմ՝ աստղազարդ քաղաքում ապրել:
Ծովաստղիկներն իրենց զավակներին տվեցին, ձկները՝ իրենց արյունը, արևը՝ իր ջերմությունը… և պատմությունն այսպիսին էր. ինչքան ամպ էր արարվել ու գունավոր գխարկի պես նստել քաղաքի բարձունքին, այդ գագաթից մի ամպ նայեց ներքև ու տեսավ, որ մարդիկ խումբ-խումբ կամ առանձնացած՝ ինչպես սգավոր ագռավներ, վերադառնում էին իրենց բները: Ամպն այն անճարությունից, որ ոչ ոք գլուխը չի բարձրացնում, որ իրեն նայի, տխրեց, շրջվեց իր կողմը, էլի շրջվեց, և ի վերջո, նրա ճիչը բարձրացավ.
– Ո՜վ անցորդներ՝ սգավոր ագռավեր, ի՛նձ նայեք. ես ձեր հին հեքիաթն եմ, մի ամպ եմ՝ աստղերի հատիկներով:
Ողջ քաղաքի գլխին ամպրոպ էր պատել:
Մարդիկ, ովքեր լսեցին ամպի ճիչը, այն վախից, որ երկնքից ջուր, կարկուտ ու ցեխ է թափվում գլխներին, վազեցին իրենց տները:
Կարճ ժամանակ անց քաղաքը լռեց: Էլ ո՛չ մարդ էր գնում, ո՛չ էլ՝ գալիս: Քաղաքի փողոցներում միայն յոթ կույր մուրացկաններ էին մնացել, ովքեր ստիպված էին ձեռնափայտերով գնալ: Դանդաղորեն քայլում էին պատերի կողքով և քթի տակ հայհոյում կյանքն ու բարձրաձայն ասում.
– Օգնե՛ք մեզ: Մենք այս քաղաքի կույր մուրացիկներն ենք: Ամեն մեկիս ձեռքին յոթ սոված կին ու մանուկ է նայում: Օգնեք մեզ, ա՛յ մարդիկ: Ախր երկնքից հո նոր կյանք չի՞ գալու: Դուք, ո՛վ անցորդներ, պիտի օգնեք կույր մուրացկաններին…
Ամպը մի փոքր հապաղեց ու տեսավ, որ չէ՜… ոչ ոք, այլևս ոչ ոք նրան չի նայում, այլևս փողոցում մարդ չի մնացել, և այդ լուռ վշտից լաց եղավ, բայց անձրևի կաթիլների փոխարեն, աստղերի փշուրներ էին թափվում:
Առաջին մուրացիկն ասաց.
– Ոնց որ երկնքից քարեր թափվեն:
Երկրորդը նրա խոսքը հաստատեց: Երրորդ մուրացկանն ասաց.
– Երևի Աստված էս մարդկանց պատժում է, որ մեզ չեն օգնում:
Իսկ երկիրն ու քաղաքի գիշերային երկինքն ընկղմված էին աստղերի մեջ: Աստղերը սպասում էին, որ փառաբանվեն, հարգանք ու պատիվ տեսնեն, որ մարդիկ առանձին-առանձին հրճվանքով նստեն անձրևի տակ, աղաղակեն, երգեն, բայց տարօրինակ էր, շատ էր տարօրինակ, որ այսքան տարի անց (Է՜ հազար դար անց), երբ մի գիշեր երկնքից աստղ ընկավ, նույնիսկ մեկը չտեսավ ծովաստղիկների էության մաքրությունը:
Աստվա՛ծ իմ, մի՞թե հնարավոր է՝ մի քանի տարին մեկ ամպերից աստղեր թափվեն:
Ամեն ինչ անցավ ու վերջացավ:
Արդեն դու ես տեսնելու աստղակաթիլների երազը: Արդեն այս ամենից հետո գուցե դու կլսես աստղակաթիլների հեքիաթը ծեր տատիկի կամ պապիկի շուրթերից:
Վերջապես ամպը հանդարտվեց, և անձրևը կտրվեց: Աստղերը պատեցին հողի, ծառի, պատի ու տանիքների մակերեսը: Եվ երկինքը կրկին նույն երկինքը դարձավ: Մի տաք քամի եկավ արևմուտքից և ծոր տվեց ծառերի ու պատերի լույսի կաթիլները: Ու տանիքների վրայի ծոր տված աստղերը վազեցին դեպի ջրհորդանները: Հոսող լույսի մի ալիք անցնում էր գիշերային քաղաքով, և լույսերը ծորացին, մինչև հասնեն առվակի, ծոր տվին, մինչև հասնեն վտակին, ծորացին, որ հասնեն ծովին…
Աստղը միայն մի տուն սողոսկեց, որի տանիքը ճաքած էր: Այս տանը բոլորը քնած էին բացի երեք տարեկանից փոքր մի տղայից, ով արթուն խաղում էր ինքն իր հետ ու ծիծաղում: Տեսավ, որ տանիքի անկյունից լույսի կաթիլներ են ծորում: Սահեց գետնի վրայով ու հասավ փոքրիկ աստղիկներին. Դրանք վերցրեց ու խաղաց, խաղաց այնքան, որ քունը տարավ:
Առավոտյան, երբ տան տղամարդը քնից արթնացավ, գունավոր կտորտանքներ նկատեց երեխայի ամուր պահած ձեռքում, իսկ մանկիկը դեռ չէր խոսում: Տղամարդը երեխայի մորից հարցրեց, թե այդ հատիկները որտեղի՞ց. նա չգիտեր: Ոչ ոք չգիտեր:
Արդեն երկինքը նախկին հին երկինքն էր, և ողջ քաղաքում տխուր աստղի ոտնահետքն էլ չէր մնացել:
Բայց ոչ ոք չգիտեր, թե այդ գույնզգույն կաթիլն ինչ է…

***

Լավ: Ի՞նչ կարելի է անել: Պարզ ու գյուղական մարդիկ հին ու ծիծաղաշարժ մտքեր ունեն: Նրանք ասում են՝ եթե մի գիշեր երկնքից աստղ ընկավ, բոլոր ցավերը կվերանան, բոլոր սիրահարներն իրենց սիրեցյալներին կհասնեն, ամեն ընկեր՝ իր ընկերոջը:
Եվ սա էլ մի գյուղական պատմություն է: Մի պարզասիրտ մարդ, որ աստղային անձրևի ժամանակ երեք տարեկանից էլ փոքր էր, դեռ չի խոսում: Հետո այս աստղերի հատիկներից մի մանյակ պատրաստեց ու գցեց իր սիրեցյալի պարանոցը:
Չե՞ք հավատում:
Լավ:
Ի՞նչ կարելի է անել:

Վաղնջական-հին ժամանակներում տեղի ունեցած։

Կենաց ծառ-առասպելական բույս դրախտում աստվածներին և արդարներին անհամություն բարգևելու համար։

Ապաքինվել-բուժվել։

Ամուլ-զավակ չունեցող, չբեր:

Ընկղմվել-սուզվել։

Աշխարհաստեղծում-աշխարհի ստեղծագրծությունը:

Քուլա-գզած բրդի՝ բամբակի փաթիլ։

Մեղմիվ-մեղմորեն։

Լուսառատ-որտեղ լույսն առատ է:

Մտածմունք-մտածել։

Գթություն-խնայել, խղճալ:

Սադափ-այդ խեցու մշակումով պատրաստվող զանազան իրերի ընդհանուր անվանումը:

Մանյակ-վզին գցելու շղթայաձև կամ օղակաձև զարդ, վզնոց:

Դշխուհի-նույնն է՝ Դշխո։

Բարեգութ-շատ գթած՝ գթասիրտ:

Անճարություն-անճար լինելը:

Հապաղել-ուշանալ, ետ ընկնել:

Ջրհորդան-տանիքից ջուրը հոսելու համար սարքված հարմարանք (թիթեղե խողովակ, փայտյա փոքրիկ նավ ևն):

Պարզասիրտ-անկեղծ, շիտակ:

April 3-7

mariannakhachatryaniblogLeave a comment

April 3-7

How do you celebrate Easter in your family?

On Easter we go to church and bless the egg.

We sow wheat before Easter until Easter. Then on Easter day when it grows and becomes beautiful, we dye the eggs and put them in the wheat and put chicks.

Also on Easter we cook pilaf and fish etc…

This is how our happy Easter is going.

Extra Tasks

mariannakhachatryaniblogLeave a comment

Do you agree or disagree with the following statement? Boys and girls should attend separate schools. Use specific reasons and examples to support your answer.

I think that boys and girls don’t have to study separately. In my opinion, it is not necessary to study together. 50/50 But when boys and girls study together, the day goes happily and enthusiastically.

If boys and girls attend the same schools and universities, they will get equal opportunities of education. When they are together, they will study in the same laboratories, attend the same libraries, and learn from the same professors. In contrast, if they are separated, most of countries would take care of boys’ education more than girls’. Thus, it is important to have boys and girls together, to have the same chances of learning at schools.

If boys and girls attend the same schools, they will have better personalities in future. They will learn to talk together without being afraid or shy of each other. They will communicate and work better in their future jobs. If they grew up in separate schools, they would tend to be timid and less cooperative at work in the future. Thus being together will ensure that they will be successful and creative in their professionals.

Attending school together will help them to have a wonderful relationships when they grown up. When boys and girls are together in the same place, they will get to know each other better. Boys will know what girls like and dislike, what their interests, and how to handle some emerging problems with them. The same thing, girls will know boys’ characters better. This helps them to be a great spouses or life partners in the future with successful families.

To sum up, some countries may encourage a separate school for boys and girls while others support coeducational school. I believe that the last one is better because it will help boys and girls to be more social individuals with strong personalities and gorgeous relationships. Also they will gain the same rights of having equal education.